Wetenschappers van Het Groene Brein prijzen de manier waarop de Social Handprint erin slaagt sociale én ecologische impact laagdrempelig inzichtelijk te maken. Hun bevindingen lees je op deze pagina.
Steeds meer organisaties gebruiken de Social Handprint als toegankelijke en onafhankelijke impactmeting. Soms in combinatie met de Handprint Impuls, om op basis van impact te doneren of juist donaties te ontvangen. Vanuit de gebruikers kwam de vraag hoe valide de Social Handprint methode is. Om die vraag te beantwoorden hebben wetenschappers uit uiteenlopende disciplines, aangesloten bij Het Groene Brein, het instrument onderzocht.
Het Groene Brein concludeert dat de Social Handprint erin slaagt sociale en duurzame thema’s te integreren in één impactmeting. De onderzoekers prijzen de koppeling met de Sustainable Development Goals, omdat dit voor veel partijen herkenbaar is. De eenvoud en toegankelijkheid van de opzet is (met name voor impact first organisaties) waardevol, omdat dit het model ook bruikbaar maakt voor organisaties die weinig middelen hebben. Het model helpt organisaties te communiceren over hun waarden en de positieve framing stimuleert inzet voor sociale en duurzame opgaven. Monetariseren geeft extra gewicht bij doneren en investeren in maatschappelijke waarde. Het proces van monetariseren zit gedegen in elkaar. Datapunten van de Social Handprint komen voor 85% overeen met de VSME (de vrijwillige variant van de CSRD) en is dus goed bruikbare input voor bedrijven.
“Veel mensen zijn bezig met sociale duurzaamheid, maar vinden het lastig om dit concreet te maken. Social Handprint biedt mensen een handvat door sociale duurzaamheid meetbaar te maken.”
Fred de Jong
Twee belangrijke deelvragen van het onderzoek hadden betrekking op de financiële waardering van impact en de zelfevaluatie:
De Social Handprint waardeert impactactiviteiten op basis van extern (wetenschappelijk) onderzoek en mkba’s. Hoewel deze waardering nooit vrij van subjectiviteit is (bepaling van bronnen en berekeningen blijft een keuze), concluderen de onderzoekers dat de manier waarop Social Handprint dit doet valide is. De onderbouwing van de waardering is gedegen en het de actualiteit van de waardering wordt geborgd, doordat waarderingen regelmatig worden herzien/ bijgesteld.
De subjectiviteit van waarderen wordt door de onderzoekers als een nadeel gezien. Maar daar staat tegenover dat een vertaling in euro’s de impact voor veel mensen begrijpelijk maakt. Het kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat maatschappelijke initiatieven worden gezien als een investering in de maatschappij en niet enkel als een kostenpost.
Monetariseren is daarmee vooral een keuze. Het proces van monetariseren wordt door Social Handprint gedegen uitgevoerd.
Als organisatie ben je zelf verantwoordelijk voor het aanleveren en invullen van data. Deze wordt deels gecontroleerd, maar niet geverifieerd door Social Handprint. Dit heeft invloed op de betrouwbaarheid (bijvoorbeeld wanneer verschillende gebruikers een vraag verschillend interpreteren, of wanneer een gebruiker onjuiste gegevens opgeeft). Het risico is dat de gemeten impact daarmee niet overeenkomt met de daadwerkelijke impact en dat daarmee de impact ook niet altijd vergelijkbaar is.
De onderzoekers constateren dat deze zelfevaluatie wel belangrijk is voor de toegankelijkheid van de methode, en dat vergelijkbare instrumenten vaak ook gebaseerd zijn op zelfevaluatie. De conclusie hier is dan ook dat de balans moet worden gehandhaafd tussen praktische toepasbaarheid en validiteit. Binnen de methode is zelfevaluatie valide, mits er voldoende transparantie is.
Een uniek aspect van Social Handprint is het Impuls donatie concept, ook hier heeft het Groene Brein zich over gebogen. De wetenschappers zien in de Social Handprint een waardevol instrument voor donaties: het biedt fondsen inzicht in de maatschappelijke impact van organisaties, maakt gerichte matching mogelijk en keert het traditionele aanvraagproces om. Zo kunnen fondsen actief kiezen voor initiatieven die passen bij hun doelen, terwijl organisaties zich laagdrempelig kunnen profileren – een unieke aanpak die vraag en aanbod effectief verbindt.
Al met al is de conclusie dat de Social Handprint valide is. De onderzoekers hebben hiernaast nog een aantal waardevolle suggesties aangedragen om in de doorontwikkeling de monetarisering nog verder te verbeteren en risico’s van zelfevaluatie te beperken. Een van de aanbevelingen is een Raad van toetsing, die de kwaliteit van de methode borgt. Wil je het rapport ontvangen? Stuur ons een bericht via info@socialhandprint.com.
